تاریخ امارات در یک نگاه
سواحل جنوبی خلیج فارس هزاران سال محل زندگی قبیلههایی بود که از صید ماهی، صید مروارید، تجارت دریایی و نخلداری روزگار میگذراندند.
در قرن نوزدهم میلادی، شیخنشینهای این منطقه با بریتانیا قراردادهایی بستند و به «شیخنشینهای متصالح» معروف شدند. با کشف نفت در نیمهی قرن بیستم وضع منطقه بهسرعت دگرگون شد.
در سال ۱۹۷۱ میلادی، شش امیرنشین ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، امالقیوین و فجیره کشور امارات متحدهی عربی را تشکیل دادند. رأسالخیمه هم در سال ۱۹۷۲ به آن پیوست.
دبی از ابتدای قرن بیستم میزبان بازرگانان ایرانی بود. محلهی تاریخی «البستکیه» (الفهیدی) نامش را از بازرگانانی گرفته که از بستک در جنوب ایران به دبی رفتند.
فرهنگ، آداب و رسوم
فرهنگ امارات بر پایهی سنتهای عربی و اسلامی است، ولی دبی شهری بسیار بینالمللی است و مردمانی از دهها کشور در آن زندگی میکنند.
پوشش
در مراکز خرید و اماکن عمومی پوشش معقول (شانه و زانو پوشیده) توصیه میشود. در ساحل و استخر هتل، لباس شنا معمول است. برای بازدید از مسجد شیخ زاید، پوشش کامل و روسری برای خانمها لازم است.
رفتار در جمع
ابراز علاقهی زیاد در ملأعام، فحاشی و رفتار پرسروصدا ممکن است جرم حساب شود.
عکاسی
از افراد، بهویژه خانمها، بدون اجازه عکس نگیرید.
رمضان
خوردن و آشامیدن در ملأعام در ساعات روزه محدود است و ساعت کار بسیاری از جاها تغییر میکند.
مهماننوازی
قهوهی عربی و خرما نماد پذیرایی است.
جامعه و مردم
بیشتر جمعیت امارات را مهاجران خارجی تشکیل میدهند و شهروندان اماراتی اقلیت کوچکی هستند. هندیها، پاکستانیها، بنگلادشیها، فیلیپینیها، مصریها و ایرانیها از بزرگترین جامعههای خارجیاند.
دین رسمی اسلام است، ولی پیروان ادیان دیگر هم عبادتگاههای خود را دارند. انگلیسی زبان عملی زندگی روزمره است. در بازارهای سنتی دبی، فارسی و اردو هم زیاد شنیده میشود.
از سال ۲۰۲۲ میلادی تعطیلات آخر هفتهی رسمی در امارات شنبه و یکشنبه است.
اقتصاد و هزینهی سفر
نفت و گاز، بهویژه در ابوظبی، پایهی ثروت امارات است. دبی اما اقتصادش را به سمت تجارت، حملونقل هوایی و دریایی، گردشگری، املاک و خدمات مالی برده است. بندر جبلعلی و فرودگاه بینالمللی دبی از پرکارترینهای جهاناند.
امارات مقصدی نسبتاً گران است، بهویژه هتلها و رستورانهای لوکس. در عوض گزینههای اقتصادی هم زیاد است: هتلهای شهری، رستورانهای سادهی هندی و ایرانی و مترو.
- درهم امارات به دلار آمریکا وابسته است و ارزش آن ثابت است.
- در فروشگاهها مالیات بر ارزش افزوده گرفته میشود. گردشگران میتوانند در شرایطی بخشی از آن را در فرودگاه پس بگیرند.
سیاست و ساختار حکومت
امارات فدراسیونی از هفت امیرنشین است و هر امیرنشین حاکم خودش را دارد. شورای عالی فدرال، که از هفت حاکم تشکیل شده، بالاترین نهاد کشور است و رئیس کشور را انتخاب میکند.
شورای ملی فدرال نقش مشورتی دارد. بخشی از اعضای آن انتخاب و بخشی منصوب میشوند. امیرنشینها در امور داخلی خود اختیارات زیادی دارند و هر کدام قوانین و مقررات محلی خود را هم دارند.
این بخش فقط ساختار کلی حکومت را توضیح میدهد و نظر سیاسی آرمون سفر نیست.
جاهای دیدنی امارات
دبی و ابوظبی بیشترین جاذبهها را دارند. برای سفر چندروزه، اینها را از دست ندهید:
-
برج خلیفه
بلندترین ساختمان جهان؛ از عرشههای دیدنی آن، کل شهر و صحرا پیداست.
-
دبی مال و فوارهی دبی
از بزرگترین مراکز خرید جهان، با آکواریوم و نمایش شبانهی آب و نور.
-
دبی مارینا و جیبیآر
اسکلهی پر از برج و رستوران و ساحل عمومی.
-
جزیرهی نخل (پالم جمیرا)
جزیرهی مصنوعی معروف و هتل آتلانتیس.
-
دبی قدیم و خور دبی
سوار شدن به قایقهای سنتی «آبرا»، بازار طلا و بازار ادویه و محلهی البستکیه.
-
سافاری صحرا
تپهنوردی با ماشین، شترسواری و شام در کمپ صحرایی.
-
موزهی آینده
یکی از تازهترین نمادهای معماری دبی.
-
مسجد شیخ زاید (ابوظبی)
از بزرگترین و زیباترین مسجدهای جهان، با سنگ مرمر سفید و فرشهای بزرگ.
-
موزهی لوور ابوظبی
موزهای با معماری چشمگیر و آثاری از تمدنهای مختلف.
-
گلوبال ویلج
نمایشگاه فصلی و تفریحی دبی با غرفههای کشورهای مختلف؛ فقط در ماههای خنک سال باز است.
غذاهای امارات
در دبی تقریباً غذای هر کشوری پیدا میشود. غذاهای سنتی اماراتی هم ارزش امتحان دارند:
مچبوس
برنج ادویهدار با گوشت یا مرغ، شبیه برخی پلوهای جنوب ایران.
هریس
غذای گندم و گوشت، شبیه حلیم.
لقیمات
گلولههای خمیر سرخشده با شیرهی خرما.
قهوهی عربی و خرما
نماد پذیرایی اماراتی.
رستورانهای ایرانی هم در دبی فراواناند. تقریباً همهی غذاها حلال است.
بهترین زمان سفر و آبوهوا
امارات آبوهوای گرم و بیابانی دارد.
آبان تا اسفند
بهترین زمان سفر؛ هوا معتدل و آفتابی است و بیشتر برنامههای فضای باز، گلوبال ویلج و جشنوارههای خرید در این ماهها برگزار میشود.
فروردین و اردیبهشت
هوا کمکم گرم میشود ولی هنوز قابلتحمل است.
خرداد تا شهریور
بسیار گرم و شرجی است. هتلها ارزانترند و بیشتر وقت در فضاهای سرپوشیده و خنک میگذرد.
نکات سفر برای ایرانیان
ویزا
گردشگران ایرانی برای سفر به امارات ویزا لازم دارند. طبق اطلاعات فعلی آرمون سفر، در حال حاضر امکان اخذ ویزای امارات برای شهروندان ایرانی فراهم نیست؛ شرایط روز را از کارشناس ما بپرسید.
پول
کارتهای بانکی ایران در امارات کار نمیکند. دلار یا یورو نقد همراه ببرید و در صرافیهای معتبر به درهم تبدیل کنید.
حملونقل
مترو و تراموای دبی تمیز و ارزاناند. تاکسی و تاکسی اینترنتی هم در دسترس است.
اینترنت
برخی تماسهای اینترنتی صوتی و تصویری در امارات محدود است.
دارو
برخی داروها، حتی داروهای تجویزی، در امارات ممنوع یا نیازمند مجوزند. دارو را با نسخه و در بستهبندی اصلی همراه داشته باشید.
قوانین
قوانین امارات دربارهی رفتار عمومی سختگیرانه است. به آنها احترام بگذارید.
اقامت، کار و مهاجرت
امارات به دلیل نزدیکی، فرصتهای شغلی و تجاری و جامعهی بزرگ ایرانی، یکی از مقصدهای اصلی ایرانیان برای کار و تجارت است. راههای رایج اقامت اینها هستند:
اقامت کاری
با قرارداد کار و از طریق کارفرما.
اقامت از راه ثبت شرکت
در مناطق آزاد یا سرزمین اصلی.
اقامت از راه خرید ملک
با شرایط و حداقل مبلغی که دولت تعیین میکند.
اقامت بلندمدت (ویزای طلایی)
برای سرمایهگذاران، کارآفرینان، متخصصان و برخی گروههای دیگر.
اقامت تحصیلی
برای دانشجویان دانشگاههای امارات.
اقامت در امارات معمولاً به اقامت دائم یا تابعیت منجر نمیشود و باید مرتب تمدید شود.
قوانین اقامت امارات مرتب تغییر میکند. این بخش فقط اطلاعات عمومی است و جای مشاورهی حقوقی را نمیگیرد. پیش از هر تصمیم، شرایط روز را از مراجع رسمی بپرسید.
راهنمای ویزای دبی و امارات؛ انواع، مدارک و نکات مهم